Kronika

Same początki Jastrowia nie są znane – giną w pomroce dziejów. Jastrowie posiada własny herb – winogrono na trójkątnej tarczy – co świadczy o tym, że była tu kiedyś plantacja winorośli. Przypuszczać można, że plantacje założyli Burgundczycy, francuscy zakonnicy – Templariusze, którzy mieli swoje siedziby w Czaplinku i w pobliskim Wałczu. Istnienie plantacji winorośli w Jastrowiu potwierdzają fakty historyczne – wiadomo, że w czasie wojen szwedzkich uległy zniszczeniu piękne ogrody pełne winorośli.

 

Jastrowie przed tym zwane Jastrów – pod względem administracyjnym należy do powiatu wałeckiego, położone 100 m ponad poziom morza, nad rzeką Gwdą – po obu stronach strumyczka Wódeczki, wśród rozległych sosnowych lasów. Ma bardzo malownicze położenie – szczególnie dzięki pofalowanej, pagórkowatej powierzchni terenu. Ziemia jest niezbyt urodzajna, a w przeważającej części piaszczysta.

 

Nie jest wiadomym od czego wywodzi się nazwa Jastrowia. Znajdujemy rozmaite u historyków tłumaczenia. Jedni utrzymują, że nazwa pochodzi od wyrazu aster – astry, dawniej miasto nazywało się Jaster, Jastry, Jastrowy.